ผลงานภาพถ่ายส่งผ่านมิตรภาพอบอุ่นจากคนคนหนึ่ง...ถึงคนคนหนึ่ง ในวันที่ 1 มกราคม 2554
ช่างภาพ: ละเวง ปัญจสุนทร
ชื่อผลงาน: "ฟา...ตัวโน้ตเปื้อนยิ้ม หญิงสาวของความฝัน ในวันฟ้าหนาว"
สถานที่: สะพานพุทธ
วันและเวลา: วันเสาร์ที่ 1 มกราคม 2554, 16.00 - 17.30 น.

กลอดสด แต่งสดๆ พิมพ์สดๆ...จากช่างภาพ...เอาไว้ให้อ่านเล่นๆ แบบขำๆ
ณ ขณะนั้น
เมื่อเธออยู่ตรงนั้น
ระหว่างความฝันและความจริง
ฉันไม่อาจรู้...
แสงเย็นกับลมหนาว...
ฉันยังสัมผัสได้
เธอยังยืนอยู่ตรงนั้น
ระหว่างกาลเวลาเคลื่อนผ่าน
ฉันชอบยามเธอนิ่งเงียบ
ณ ขณะนั้น
ในความครุ่นคิดของเธอ
ฉันสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น
ละมุนละไม
ปิดบังซ่อนเร้น
ฉันชอบยามเธอแย้มยิ้ม
มันไม่ใช่จินตนาการ
แต่คือแรงบันดาลใจ
ในวันฟ้าใส และเหน็บหนาว
ผู้คนร้างไร้
ฉันไม่อาจเก็บงำ
จึงบันทึกความทรงจำ
ด้วยภาพฝันที่เป็นจริง
บทกวีโดย ละเวง ปัญจสุนทร
เสียงจากช่างภาพ:
แนวคิดหรือแรงบันดาลใจนะหรือ...
โดยปกติแล้วการถ่ายภาพพ็อทเทรท หรือภาพบุคคลนั้น ช่างภาพก็จะต้องคำนึงถึงนายแบบหรือนางแบบเป็นสำคัญ เพื่อให้ภาพที่ได้ทำให้แบบดูดี พี่เองก็คิดแบบนั้น เพียงแต่ในระยะหลังพี่ใช้แนวคิดและความรู้สึกว่าเรากำลังทำงานศิลปะชิ้นหนึ่งๆ หลายครั้งเวลาถ่ายภาพก็จะคิดว่าเรากำลังทำงานศิลปะด้วยภาพถ่ายมากกว่าที่จะรู้สึกว่าเรากำลังถ่ายภาพในความหมายของช่างภาพปกติ
เมื่อรู้ว่าต้องถ่ายภาพฟา ก็ตั้งใจและอารมณ์ความรู้สึกตัวเองว่า เราจะทำงานศิลปะชุดหนึ่งออกมา แน่นอนว่าชิ้นงานที่เสร็จออกมาคือภาพถ่ายพ็อทเทรท แต่ก็คิดว่าจะทำงานโดยไม่ต้องคำนึงถึงหลักการหรือทฤษฎีทางการถ่ายภาพเป็นหลัก แต่เน้นที่การดึงความเป็นตัวตนของฟาออกมาให้ได้มากที่สุด ในมุมมองของพี่ที่รู้จักฟา ซึ่งในความคิดของพี่มองว่า ภาพภายนอกของฟาจะเป็นคนที่มั่นใจ ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา มีความสดใส ร่าเริง แต่ในอีกมุมหนึ่งพี่ก็รู้สึกว่า ฟาก็เป็นคนที่ชอบใช้ความคิด มีมุมและห้วงเวลาที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ที่สำคัญฟามีความอ่อนหวานและโรแมนติกที่แอบซ่อนอยู่ นั่นคือสิ่งที่ต้องการแสดงออกมาในภาพถ่ายให้ได้มากที่สุด จากนั้นก็มองว่า รูปร่าง หน้าตา บุคคลิกของฟานั้นไม่เหมือนคนไทย จึงคิดว่าถ้าลองเอาฟาไปอยู่ในโลเกชั่นสักที่ที่สามารถให้อารมณ์ของการเดินทาง และโรแมนติกได้จะเป็นอย่างไร จึงได้เลือกสะพานพุทธฯซึ่งเป็นโลเกชั่นที่อยากถ่ายมานานแล้วและให้ฟาแต่งชุดแบบหญิงสาวเต็มตัว เพราะคิดว่าฟาน่าจะอยู่ในชุดหวานๆแล้วยังดูมั่นใจ สดใสได้ ซึ่งก็เป็นไปตามที่คิด
แต่ด้วยความที่ฟาก็ไม่ใช่นางแบบอาชีพอะไร ก็คิดว่าเวลาถ่ายจริงก็คงมีเขินอายบ้าง (พอถ่ายจริงเขินมากๆๆ) จึงตั้งใจว่าจะทำให้การถ่ายภาพไม่ต้องชีเรียสมากนัก ให้รู้สึกว่าเรามาถ่ายภาพกันเล่นๆ ที่สำคัญด้วยความที่พี่เป็นคนที่ทำงานแล้วไม่ค่อยเน้นเรื่องอุปกรณ์อะไรมากนัก แต่จะให้ความสำคัญกับความรู้สึก อารมณ์ และมุมมองในการทำงานมากกว่า จึงคิดว่าต้องรอดูตอนถ่ายจริง
สะพานพุทธฯ แสงเย็น เส้นสายของโครงสะพาน หญิงสาวสดใส มั่นใจ และอ่อนหวาน พอถ่ายจริงกลายเป็นยากมากยากกว่าที่คิด บางทีอาจเป็นเพราะช่างภาพฝีมือไม่ดีก็เป็นได้...ฮา ถ่ายกันไปเรื่อยๆท่ามกลางสายลมเย็นๆของฤดูหนาว แสงใส ฟ้าสวยของวันที่ 1 มกราคม กับหญิงสาวในอีกมุมมองที่เราอาจไม่เคยเห็น นับเป็นการทำงานที่รื่นรมย์ สดชื่น เรียบง่าย (เสียงไม่ดังด้วย) ระหว่างที่กดชัดเตอร์ ความรู้สึกเดียวที่มีและให้ความสำคัญเหนือความคิดอื่นก็คือ มองในวิวว์ไฟเดอร์แล้วกดชัดเตอร์เมื่อเห็นว่าหญิงสาวในเฟรมสวยงามแล้วในความรู้สึกของเรา ในวินาทีนั้นๆที่เธอได้แสดงออกมา
ผลงานที่ได้ออกมา...
ภาพถ่ายส่วนใหญ่ที่ถ่ายครั้งนี้ ให้ความสำคัญกับฟาเป็นสำคัญ ดั้งนั้นมุมมองที่อาร์ตมากๆบางมุมที่ตั้งใจไว้แต่แรกจะถูกตัดไปตอนถ่ายเพื่อให้ภาพของฟาออกมาในมุมมองสดใส ช่างคิด และโรแมนติก หลายภาพโดนปรับเป็นโทนสีซีเปีย ซึ่งให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป ทั้งตัวแบบและสถานที่ หลายภาพให้ความรู้สึกเหมือนไม่ใช่เมืองไทยตามที่คิดไว้ ภาพหลายภาพจะได้เห็นสีหน้าและแววตาของฟาที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ในภาพสีซีเปียหลายภาพฟาดูโดดเด่นมากกว่าที่คิดไว้ในตอนแรก ในภาพสียามเย็นฟาก็ยังให้ความรู้สึกถึงความสดใสแม้ว่าอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า หลายภาพที่ให้ฟาไม่ยิ้มพี่ก็ชอบเพราะมันให้ความรู้สึกของอารมณ์ครุ่นคิด...
โดยรวมแล้วช่างภาพพอใจกับงานที่ออกมามากมายเลยครับ แต่ไม่สำคัญมากไปกว่า...ก็คือคนในภาพถ่ายชอบผลงานที่ออกมา ไม่แน่คราวหน้าช่างภาพอาจขอถ่ายในแบบที่ช่างภาพชอบแต่คนที่ถูกถ่ายอาจไม่ชอบก็ได้ คือมีไอเดียทีอยากถ่ายภาพบุคคลนี่แหละแบบมันๆ ลองแบบอาร์ตไปเลยจะเป็นอย่างไรหนอ...เช่นถ่ายภาพในบรรยากาสของตลาดกลางคืน ด้วยภาพถ่ายที่ให้ความรู้สึกของการเคลื่อนไหว และแสงสีในยามค่ำคืนอะไรแบบนั้น...
สุดท้ายขอบคุณฟาที่ทำให้การถ่ายภาพเป็นบรรยากาศและความรู้สึกที่รื่นรมย์ น่าประทับใจ รู้สึกยินดีและเป็นเกียรติที่ได้ถ่ายภาพให้ครับ
เสียงจากคนที่อยู่ในภาพ:
เมื่อพี่จี๊ดนัดวันเวลาและสถานที่ที่จะถ่ายรูปให้ฟาพร้อมกับส่ง SMS มาว่า "ว้าวๆ ภาพมันแล่นเข้ามาในหัวแล้ว วันที่ 1 (1 มกรา) นี้ยังไงก็เจอกันให้ได้นะคับ" นั้น นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่ารูปของเราจะออกมาเป็นยังไง หนึ่งวันก่อนหน้า (31 ธันวา) เออเป็นนางแบบให้พี่จี๊ดถ่ายภาพให้ โดยมี สยามสแควร์ เป็นโลเกชั่น เราก็ไปดูเค้าถ่ายรูปด้วยเพราะอยากดูการทำงานของพี่จี๊ดและอยากเห็นรูปของเออด้วย เวลาที่พี่จี๊ดจับกล้องดูเหมือนกับเป็นคนละคนกับพี่จี๊ดที่ฟารู้จักเลย พี่จี๊ดทุ่มเทและตั้งใจมาก หน้าตามุ่งมั่น น้ำเสียงที่จริงจัง มือที่กดชัตเตอร์อย่างแม่นยำ เป็นอีกมุมหนึ่งของพี่จี๊ดที่เราเองก็เพิ่งจะเคยเห็น
และแล้วก็เป็นคิวของฟา เรานัดเจอกันก่อนที่ร้าน Gateau House ที่ The Old Siam ช่วงบ่ายสามโมง ร้อนได้ที่เลยทีเดียว เมื่อก้าวเท้าออกจากบ้านก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย พอเดินเข้าไปที่ร้านก็เห็นพี่จี๊ดมานั่งอยู่ก่อนแล้ว หลังจากที่ฟาฟาดขนมไปได้ 3 ชิ้น กับชามะนาวเย็นๆอีกหนึ่งแก้ว รวมทั้งฟาดไอติมกะทิสดแก้วใหญ่ใส่ลูกชิดและเผือกกวนแสนอร่อยข้างทางอีกหนึ่งแก้ว เราก็พร้อมที่จะมุ่งหน้าไปยังสะพานพุทธ ยังมีเวลาอีกมากเพราะพี่จี๊ดอยากรอให้แสงอ่อนกว่านี้อีกหน่อย เราจึงค่อยๆเดินไปคุยกันไปอย่างสบายอารมณ์
เมื่อเดินไปถึงสะพานพุทธแล้วแดดก็ยังคงความแรงอยู่ จึงรอเวลาโดยไปถ่ายรูปที่สวนสาธารณะด้านล่าง และเลยไปที่โป๊ะท่าเรือใต้สะพานกันก่อนที่จะไปถ่ายช็อตเด็ดๆบนสะพานพุทธที่พี่จี๊ดวาดภาพเอาไว้ในใจ
โอ๊ย อายเหลือเกิน ปกติฟาจะเป็นคนถ่ายรูปคนอื่นเสียมากกว่าถูกถ่าย เพิ่งจะรู้ซึ้งก็คราวเนี้ยว่าพอโดนถ่ายเข้าจริงๆมันเป็นอย่างไร ก็ทำตัวไม่ถูกน่ะสิ ตัวนี่แข็งกะโป๊กเลยทีเดียว พี่จี๊ดบอกว่านางแบบคนก่อนๆที่พี่จี๊ดเคยถ่ายรูปให้นั้น รูปที่ 100 นางแบบจึงจะเริ่มเป็นธรรมชาติ แต่ของฟานี่ปาเข้าไปรูปที่ 300! เขินอายมากจนบ่อยครั้งที่ฟาถึงกับต้องก้มหน้าก้มตามุดซ้ายมุดขวาพร้อมกับเอามือปิดหน้าทั้งขำและอายพร้อมๆกัน ไม่รู้จะอายอะไร หรืออายใคร เพราะมันไม่มีใครอยู่แถวนั้นเลย...นอกจากตากล้อง นั่นแหล่ะ...ตากล้องที่ชื่อพี่จี๊ดเนี่ยแหล่ะ ทำให้ฟาอายเหลือเกิน ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งจะถูกถ่ายรูปอย่างเป็นจริงเป็นจังเสียจนเราทำตัวไม่ถูก อายเสียยิ่งกว่าออกไปนำเสนองานหน้าห้องเป็นภาษาอังกฤษตอนเรียนปริญญาโทเสียอีก
นอกจากความอายแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ตามมาคือ ความเมื่อย...ก็จะเมื่อยอะไรได้ถ้าไม่ใช่เมื่อย "ปาก" ที่ต้องฉีกยิ้มเป็นชั่วโมงๆนานเสียจนทำให้เรารู้สึกราวกับว่ากำลังประกวดนางสาวไทย อืม..ไม่ใช่สิ หมวยอย่างเราต้องประกวดมิสไชน่า ใช่ รู้สึกราวกับว่ากำลังประกวดมิสไชน่าอยู่ยังไงยังงั้นเลย ยิ่งตอนที่ขึ้นไปถ่ายบนสะพานก็ยังมีลมโบกสะบัดเป็นของแถมทำให้แสบตา ตาแห้งจนถึงกับต้องหลับตาเป็นระยะๆ อืม...เป็นนางแบบนอกสถานที่นี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ
บางมุมต้องหันหน้าสู้แสงสีทองของดวงอาทิตย์ ถึงแม้ยามเย็นจะกำลังคืบคลานเข้ามาแล้วก็ตามแสงสีทองที่ส่องเข้ามาในดวงตาดวงเล็กๆของฟานั้นก็ทำให้ถึงกับมองอะไรไม่เห็นเลยล่ะ และก็เป็นเช่นเดียวกันกับตากล้องเมื่อต้องหันหน้าสู้แสงแบบนี้ ต้องหลับตาเพื่อพักสายตาสักครู่จึงจะรู้สึกดีขึ้น
กิจกรรมในวันนี้เป็นประสบการณ์ที่สร้างความสุขสนุกตื่นเต้นให้กับฟามากมาย แม้จะเหนื่อยกับการที่ต้องยิ้มอยู่ตลอดเวลาจนเมื่อยปาก แสบตาที่ต้องหันหน้าสู้กับแสงและโดนลมพัด แต่คงเหนื่อยไม่เท่ากับที่พี่จี๊ดเหนื่อย เห็นหยาดเหงื่อที่ค่อยๆไหลลงมาตามใบหน้าและลำคอของพี่จี๊ดแล้วก็รู้สึกซาบซึ้งและขอบคุณพี่จี๊ดอยู่ในใจที่พี่เค้าอุตส่าห์สละเวลาในวันหยุดปีใหม่มาถ่ายรูปให้กับน้องบ้าๆติงต๊องอย่างเรา และหลังจากที่ถ่ายรูปเสร็จพี่เค้าก็ยังต้องกลับไปเลือกรูปและปรับแก้รูปรวมทั้งยังมีน้ำใจอันประเสริฐเอารูปที่ได้ไปอัดมาเป็นภาพขนาดจัมโบ้ให้ฟาอีกหนึ่งอัลบั้ม อัดรูปใหญ่บิ๊กๆให้เอาไว้ติดฝาผนังในห้องนอนอีกหนึ่งรูปและ burn CD มาให้เราด้วย ฟาถือว่านี่เป็นของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุด น่าประทับใจที่สุดในชีวิตเลยนะเนี่ย
ถ้ามีโอกาส ก็อยากถูกถ่ายรูปแบบ "อาร์ตๆ" ที่พี่จี๊ดพูดถึงนะ ถ้าพี่จี๊ดสนใจจะให้ฟาอยู่ในผลงานครั้งหน้า ฟาก็สุดแสนจะยินดี
เรื่องขำๆจากฟา:
หลังจากถ่ายรูปแล้ว ระหว่างที่รอให้พี่จี๊ดเลือกและจัดรูปอยู่ซึ่งใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์นั้นก็ได้โทรบอกพี่จี๊ดว่า เนื่องจากเรารู้ว่าพี่จี๊้ดไม่ว่ายังไงก็ต้องให้คนรู้จักดูผลงานชิ้นนี้เป็นแน่ เลยบอกพี่เค้าไว้ว่า
"เวลาที่พี่จี๊ดเอารูปให้คนอื่นๆดู อย่าบอกชื่อฟาให้เค้ารู้นะ อายเค้า"
แต่...หลังจากได้เห็นรูปของตัวเองที่...ดูดีกว่าตัวจริง เท่านั้นล่ะก็โทรไปหาพี่จี๊ดแล้วพูดว่า
"ช่วยแปะชื่อ-นามสกุล เบอร์โทร และที่อยู่ไว้บนรูปด้วยนะคะ เผื่อจะมีคนสนใจมาหลงรัก ฟาจะได้มีแฟนกะเค้าซะที"
เล่าเรื่องนี้ให้มาม้าและอี๊รองฟังที่บ้าน ก็นั่งขำดังๆกันทั้งสามคนเลย...
ดูรูปเพิ่มเติมได้ที่: http://cid-9371bb029d50e236.photos.live.com/browse.aspx/%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%aa%e0%b8%b0%e0%b8%9e%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%9e%e0%b8%b8%e0%b8%97%e0%b8%98

Recent Comments